Τρία σανίδια, δύο πρόσωπα, ένα πάθος του Χρήστου Συρμακέζη

Το θέατρο είναι ‘’Τρία σανίδια, δυο πρόσωπα, ένα πάθος’’….κάτι τέτοια έλεγε ο Σαίξπηρ και μας γοήτευε…ή μήπως δεν το είπε ο Σαίξπηρ? Πόσα δεινά έχει υποφέρει η τέχνη του θεάτρου και πόσα οι λειτουργοί της, οι ηθοποιοί, εις το όνομα της τέχνης. Και πόση χαρά και πνευματική πληρότητα έχει χαρίσει…
Το έργο: Δυο ηθοποιοί διαφορετικής ‘κοπής’ συναντιούνται σε μια άδεια σκηνή για μια πρόβα σε μια νέα δουλειά ενός φημισμένου σκηνοθέτη. Γνωρίζονται, μοιράζονται ιστορίες, ανταγωνίζονται και κονταροχτυπιούνται με την τέχνη τους. Όμως έχουν πει ο ένας στον άλλον ένα μικρό ψεματάκι…Θα βρουν κάποια λύση για την καλλιτεχνική τους επιβίωση? Μια απρόβλεπτη ιστορία, δυο ηθοποιοί έτοιμοι για όλα που σε κάθε παράσταση αυτοσχεδιάζουν στα όρια τους και κανείς δεν γνωρίζει πού θα καταλήξουν. Μια παράσταση-εμπειρία για τον θεατή. Μια κωμωδία για την παράνοια της τέχνης του θεάτρου, τις δυσκολίες και τις χαρές της.