Οι Δούλες του Ζαν Ζενέ

Οι "Δούλες"του Ζαν Ζενέ, είναι από τα αρτιότερα δείγματα του δυτικούμοντερνισμού στο θέατρο. Πρωτοπαρουσιάστηκαν το 1947 στο Theatre de l'Athenee στο Παρίσι και παραμένουν μέχρι σήμερα το πιο πολυπαιγμένο έργοτου Ζαν Ζενέ. Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της λατρεμένης αλλά και απόλυτα μισητής τους Κυρίας. Τα σχέδια τους όμως αποτυγχάνουν και στρέφονται εναντίον τους. Ο Ζενέ τοποθετεί τις δύο υπηρέτριες σε ένα διαρκές παιχνίδι εναλλαγής ταυτότητας, όπου η Κλαίρη ενδύεται τον ρόλο της Κυρίας τους, ενώ η Σολάνζ παριστάνει την Κλαίρ. Ενώ η Κυρία τους είναι μιαφτηνή θεά που ορίζει τη μοίρα τους. Ένα παιχνίδι που τους δίνει ζωή, που τις τρέφει, αλλά ταυτόχρονα ένα παιχνίδι επικίνδυνο. Τα πρόσωπα παγιδεύονται, τα όρια δεν ορίζονται και τα άκρα δεν τελειώνουν. Ξεκινώντας από την κλασική θεατρική σύμβαση της αλλαγής των ρόλων, ο αιρετικός Ζαν Ζενέ , χρησιμοποιεί τις τεχνικές του θεάτρου μέσα στο θέατρο και τις μεθόδους του θεάτρου του παραλόγου και επιχειρεί να διερευνήσει τις
σχέσεις εξουσιαστή-εξουσιαζομένου στους κοινωνικούς ρόλους των ανθρώπων. Δεν πρόκειται για ένα έργο που θέλει να υπερασπιστεί τη μοίρα της τάξης των υπηρετών. . Πρόκειται για μια αλληγορική ιστορία. Οι δούλες, είμαστε εμείς, με την απελπισμένη ανάγκη μας να δραπετεύουμε από την πραγματικότητα, να φαντασιωνόμαστε μια άλλη ζωή από αυτή που ζούμε. Εμείς που ζηλεύουμε αυτό που δεν έχουμε και βασανιζόμαστε γιατί ξέρουμε ότι δε θα το αποκτήσουμε ποτέ. Εμείς που νιώθουμε φόβο, μίσος αλλά και λατρεία απέναντι στην εξουσία. Ο Ζαν Ζενέ μας χαρίζει ένα έργο με απροσδόκητες τροπές και μετατρέπει τη σκηνή σε έναν χώρο όπου όλα επιτρέπονται. Σκληρές, τρυφερές, αστείες, βίαιες, συγκινητικές στιγμές. Και πάνω απ΄όλα, μια βαθιά ανάγκη για ένα «παιχνίδι» μέχρι τελικής πτώσεως.